Michiel Roos roeit zijn tiende Ringvaart

Michiel Roos roeit zijn tiende Ringvaart

Make it happen: 100 kilometer in een overnaadse skiff

Negen keer kon Michiel Roos de 100 kilometer lange Ringvaartregatta al afvinken. En niet onverdienstelijk. De tweede keer ging hij keihard van start. Hij sloeg stops over en lag een half uur vóór op de rest. Maar hij kwam zichzelf ook enorm tegen: ‘ach, en dan is het ook bijna altijd slecht weer met die Ringvaart, en dan roei je jezelf mentaal helemaal leeg’. Zijn achtste editie won hij en hij vestigde er een record mee dat ‘lastig te breken zal zijn’. Afgelopen jaar was het ‘best wel een ding’: hij moest zichzelf weer even opladen; zijn eigen doel was tenslotte al behaald. En toch vond ie het wéér  leuk. Hij wil er gewoon ieder jaar bij zijn, ook al is het soms een lijdensweg. De 41ste editie van de roeimarathon op 11 mei van dit jaar wordt zijn tiende Ringvaart. Daarom gaat hij er iets bijzonders van maken!  Hij zal de 100 kilometer roeien in een antieke overnaadse skiff, inclusief koperen dollen en originele houten riemen.  

Michiel komt net van het water. Op deze lekkere lenteavond heeft hij er weer 16,5 kilometer opzitten. Na de winterperiode schroeft hij zijn drie trainingen per week op naar vier. Na het werk even 15 kilometer trappen. Hij denkt even na ‘misschien doe ik nu in de aanloop naar de Ringvaart wel eens 23 per training. Maar nooit meer dan 30. Dat heeft geen nut’. De TOR roeier is voor velen een relatieve onbekende, al kent men hem in het lange-afstands-roeiwereldje wél. Google hem en je vindt wat imponerende uitslagen van roeiwedstijden, maar verder weinig. Een artikel in de PZC. Ook op zijn eigen vereniging TOR weet het merendeel van de leden niets van zijn bijzondere prestaties. Hij loopt er dan ook niet mee te koop.

De boot is een bijzonder exemplaar. ‘Het is een overnaadse skiff die ik vond bij de RV Alphen; de Delpinium*. Ik moest voor de AmsterdamMasters daar een boot ophalen en toen zag ik ‘m liggen. Pure nostalgie! Een echte vintage-boot. Maar het is zéker geen plafondboot hoor. Het bootje lekt niet en is in Alphen ook gewoon in de vaart. Ik heb direct gevraagd of ik ‘m voor dit doel kon lenen. Dat vonden ze prima. Of ik na afloop nog wel even wilde laten weten hoe het gegaan was’.

Mijn inschatting is dat het in deze boot in 10 uur of minder te doen moet zijn’
‘Zo’n overnaadsche skiff is natuurlijk zwaar. Maar het valt me nog mee. Het is zaak om het bootje op gang te houden, maar ik haal het wel. Het is natuurlijk wel weer een nieuw randje opzoeken’. De boot, met originele koperen dollen kan je uiteraard niet perfect afstellen, maar daar is Michiel heel relaxed onder. ‘Sommige mensen zeuren eindeloos over een halve centimeter. Ik heb eigenlijk niets aan de afstelling gedaan.  Zolang de rug het houdt is het goed’. Wel vind hij het jammer dat er niet, net zoals bij de Elfstredentocht, zo’n plaatje in komt. ‘De Ringvaart levert alleen een douchemuntje op’.

‘Jezelf verslaan is een hoger doel dan een ander verslaan’
‘Zo’n 100 kilometer is pure wilskracht. Je voelt je spieren afbreken. Eigenlijk is het gekkenwerk. Het is ook geestelijke slopend. Bij de 28 kilometer denk ik al: stoppen! Je blijft jezelf tegenkomen. Hoe blijf ik in control? Hoe ga je om met die wens om op te geven? Onderweg is het weinig gloria, maar als je dan over die finish komt is alles overwonnen’. Michiel probeerde al diverse sporten voordat hij als student bij roeien uitkwam. Fietsen, karate, hardlopen, zwemmen, tennis. Hij is er altijd fanatiek in. ‘In mijn hoofd ben ik eigenlijk een sprinter, maar mijn lijf is van de lange afstanden’.

Zijn ouders leerden hem met veel liefde en aandacht dat het vooral gaat om het plezier in de sport. De prestatie komt wel, eerst maar eens de fun. Voor hemzelf is het in deze levensfase vooral een heerlijke verslaving. ‘Na een lange werkdag je hoofd leegmaken. De werkstress eruit. Kilometers wegtrappen als bezweringsformule. En dan lekker bezig zijn met de techniek. Iedere haal beter dan de vorige. Efficiënt varen’.

‘Och, het brengt je ergens’
Sinds 2012 is hij lid van TOR. Hij vindt de gezelligheid en saamhorigheid er prettig. ‘Echt een ons-kent-ons-cluppie’. Vorig jaar kwam hij voor TOR uit in de monstertocht Budapest-Baja: 165 kilometer, op een dag waarop het 35 graden Celsius bleek te zijn. Hij werd er 2e en zette de 2e tijd ooit neer. Ook de Elfstedentocht (200 kilometer) roeide hij vier keer uit, waarvan 1 keer in een team van 6. Voor de 165 kilometer lange Tour du lac Léman werd hij last minute opgetrommeld. ‘Er viel iemand uit vanwege een oogontsteking en van mij wisten ze dat ik ‘m wel uit kon varen’. Samen met de marathonroeiers: Eelco van der Lely en Norbert Warnke (DDS) Linda Smallegangen (de Laak) en Annelies Verkerk (de Grift) werd het een mooie 7de plaats overall, met een overwinning in zowel het novice als mixed veld, in een tijd van 13u45min.

‘Afdwingen, afdwingen, afdwingen!’
Boos in de boot is hij eigenlijk maar weinig. ‘Maar als het niet loopt terwijl je weet dat het wél kan, dat is frustrerend. Of dat je met een ploeg iets afspreekt over de wedstijdopbouw en dat mensen zich er dan niet aan houden. Je wint een 250 meter niet 2300 meter van tevoren. Ik ben een calculerende roeier. Een 5 kilometer wegtrappen op 1.40 heeft echt geen zin. Dan horen ze me wel ja…’

Voorbereidingen
Zijn voorbereidingen voor de Ringvaart zien er bedrieglijk eenvoudig uit. ‘Het moet wel leuk blijven’. Tot 2 dagen voor de Ringvaart is hij zelfs nog op vakantie in Thailand en Birma. ‘Ja, blaren zijn een zekerheid. Ik doe er niets speciaals voor. Geen kamferspiritus ofzo. Gewoon doorvaren dus. De lange stop pak ik bij Lisse na 64 kilometer. Na een stop voel je die blaren alleen maar meer. Aan boord gaat mee: water, gedroogd fruit: cranberries en krenten -voor de suikers-, gezouten cashewnoten -weinig kauwen, veel energie- en een fles cola’. Coca of Pepsi? ‘ik pak gewoon de fles die het best in de boot past’. Het mooiste moment noemt hij de laatste 10 naar Delft. ‘Met al die mensen die je aanmoedigen en door die grachtjes’.

De dag ná de Ringvaart gaat Michiel gewoon weer aan het werk. Net als de dag ervoor. Hij is mondhygiënist.  ‘een leuk beroep: lekker vullingen leggen en een beetje boren. Mensen denken dat je dan de hele dag alleen maar tandsteen zit weg te krabben, maar dat is echt niet zo’.

Die 11e keer? ‘Ja hoor, dan ben ik er ook gewoon weer bij’.

Mocht je Michiel aan de finish willen opwachten met een bosje TOR-blauwe bloemen? Dan raden we deze aan:
*Delpinium: Ridderspoor (Delphinium) is een geslacht uit de ranonkelfamilie (Ranunculaceae). De botanische naam is afkomstig van het Latijnse woord voor dolfijn, omdat de knoppen van de bloem in de verte iets weg hebben in de verte iets weg hebben van een dolfijn.

http://www.occringvaartregatta.nl/


Archief